Σκρέκας Γιώργος MD
Χειρουργός - Λαπαροενδοσκόπος.
FH Sp Registrar St' Marys Hospital, London. Δ/ντης Χειρουργικής Μονάδας Παχυσαρκίας ΙΑΣΩ GENERAL.  www.skrekas.net. ΤEL.210 7484185-8 & 6939 193 876       

Η αποτελεσματικότητα των χειρουργικών επεμβάσεων συνήθως εκτιμάται με βάση την εκατοστιαία απώλεια του πλεονάζοντος βάρους. Σαν «πλεονάζον» θεωρείται το άνωθεν του ιδανικού βάρος, όπως αυτό ορίζεται από τους ειδικούς πίνακες για το ύψος και το φύλο του κάθε ατόμου. Το αποτέλεσμα χαρακτηρίζεται σαν «άριστο» όταν η απώλεια βάρους είναι μεγαλύτερη από το 75% του πλεονάζοντος βάρους, ενώ θεωρείται κατά συνθήκη αποδεκτό όταν η απώλεια πλεονάζοντος βάρους είναι μεγαλύτερη από το 50% (πίνακας).

Μετά τη χειρουργική επέμβαση παρατηρείται σημαντική απώλεια βάρους που συνήθως συνεχίζεται για 12-18 μήνες. Ο ρυθμός απώλειας βάρους επηρεάζεται από την ηλικία, το φύλο και το προεγχειρητικό πλεονάζον βάρος. Όσο μεγαλύτερο είναι το πλεονάζον βάρος, τόσο μεγαλύτερη είναι και η ανά μήνα απώλεια βάρους. Δώδεκα μήνες μετά την επέμβαση οι περισσότεροι ασθενείς έχουν χάσει περισσότερο από το 1/3 του αρχικού τους βάρους ενώ στους 18 μήνες το βάρος προσεγγίζει στο ιδανικό με μια απόκλιση 15-20%. Στο σημείο αυτό δημιουργείται μεταβολική ισορροπία και η απώλεια βάρους σταματά. Η μεταβολική ισορροπία επέρχεται για τους εξής λόγους:

Μετά τη χειρουργική επέμβαση παρατηρείται ανορεξία που διαρκεί 3-6 μήνες. Η επάνοδος της όρεξης και η προοδευτική βελτίωση της ανοχής στο φαγητό, οδηγούν σε αύξηση της κατανάλωσης τροφής. 

Επειδή οι ημερήσιες θερμιδικές ανάγκες του οργανισμού εξαρτώνται από το βάρος, μειώνονται παράλληλα με την απώλεια του βάρους. 

Όταν επέλθει μεταβολική ισορροπία, εμφανίζεται ξανά κάποια τάση για αύξηση του βάρους. Οι περισσότεροι όμως ασθενείς (περίπου το 75%) διατηρούν το βάρος τους σε ικανοποιητικά επίπεδα για πολλά χρόνια. 
Μετά από μια σημαντική απώλεια βάρους παρατηρείται βελτίωση των νοσημάτων που συνοδεύουν την παχυσαρκία. Η υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης, το υπνοαπνοϊκό σύνδρομο και η αρθρίτιδα υποχωρούν στο 65-85% των περιπτώσεων. Ο κίνδυνος θανάτου από καρδιαγγειακά συμβάματα και καρκίνο μειώνεται κατά 40%. Οι ασθενείς ανακτούν τη χαμένη τους αυτοπεποίθηση και έχουν καλύτερη διάθεση και ποιότητα ζωής. 

Στον πίνακα που ακολουθεί συγκρίνονται τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα συντηρητικών και χειρουργικών μεθόδων απώλειας βάρους.

      ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

• Buchwald H. Overview of bariatric surgery. J Am Coll Surg. 2002;194:367-375.
• Pories WJ, Swanson MS, MacDonald KG, et al. Who would have thought it? An operation proves to be the most effective therapy for adult-onset diabetes mellitus. Ann Surg. 1995;222:339-350.
• Dixon JB, O'Brien PE. Health outcomes of severely obese type 2 diabetic subjects 1 year after laparoscopic adjustable gastric banding. Diabetes Care. 2002;25:358-363.
• Dixon JB, O'Brien PE. Gastroesophageal reflux in obesity: the effect of Lap-Band placement. Obes Surg. 1999;9:527-531.
• Dixon JB, Chapman L, O'Brien P. Marked improvement in asthma after Lap-Band surgery for morbid obesity. Obes Surg. 1999;9:385-389.
• Dixon JB, Schachter LM, O'Brien PE. Sleep disturbance and obesity: changes following surgically induced weight loss. Arch Intern Med. 2001;161:102-106.
• Dixon JB, Dixon ME, O'Brien PE. Quality of life after Lap-Band placement: influence of time, weight loss, and comorbidities. Obes Res. 2001;9:713-721.
• Horchner R, Tuinebreijer W. Improvement of physical functioning of morbidly obese patients who have undergone a Lap-Band operation: one-year study. Obes Surg. 1999;9:399-402.
• Schok M, Geenen R, van Antwerpent T, et al. Quality of life after laparoscopic adjustable gastric banding for severe obesity: postoperative and retrospective preoperative evaluations. Obes Surg. 2000;10:502-508.